07.2017
  • 1
  • 2
  • 3
  • 4
  • 5
  • 6
  • 7
  • 8
  • 9
  • 10
  • 11
  • 12
  • 13
  • 14
  • 15
  • 16
  • 17
  • 18
  • 19
  • 20
  • 21
  • 22
  • 23
  • 24
  • 25
  • 26
  • 27
  • 28
  • 29
  • 30
  • 31
KIERUNEK MEBEL20.07.2017-07.09.2017
kierunek_mebel

KIERUNEK MEBEL

WORK IN PROGRESS
kuratorzy: Marcin Konicki, Marta Bartkowiak (Galeria Designu UAP, ul. Wodna 24)

OFFICE
Kuratorzy: Mateusz Wróblewski, Mateusz Słociński, Justyna Burkiewicz (Duża Scena UAP + witryna Małej Sceny UAP, al. Marcinkowskiego 28)

SIMPLE IS BETTER
Kuratorki: Jolanta Usarewicz-Owsian, Marta Kincel (Galeria R20, ul. Ratajczaka 20)

KIERUNKI WSPÓŁPRACY
Kuratorki: Katarzyna Laskowska, Joanna Lisiecka, Oliwia Piechaczek (Galeria Curator’s Lab, ul. Nowowiejskiego 12)

Cztery wystawy i wiele wymiarów kształcenia na Kierunku Projektowanie Mebla na  Wydziale Architektury i Wzornictwa Uniwersytetu Artystycznego w Poznaniu.

Czytaj dalej
poznan_art_week_2017

Poznań Art Week 2017

Poznań Art Week, który debiutuje na początku czerwca 2017, obrał sobie za idiom „retusz” w kontekście wzmacniania tego co wyblakłe i przywracania dawnej energii. Będzie to tydzień zaplanowany przez Uniwersytet Artystyczny, Miejskie Galerie UAP wraz z kilkunastoma innymi miejscami sztuki z całego Poznania. Punktem wyjścia dla organizatorów stało się wyretuszowane myślenie o dynamice Poznania - zamiast opustoszałego miasta widzą coraz więcej aktywnych punktów związanych z kulturą, zamiast przestoju zauważają odradzający się twórczy ferment dyskusji, która motywuje do weryfikacji rzeczywistości.

Czytaj dalej
teraz_budujac_dom_zaczne

Teraz budując zacznę od dymu z komina

kuratorka: Katarzyna Kucharska
aranżacja: Mateusz Piestrak, Mateusz Słociński

Mateusz Piestrak przedstawia nam rodzaj quasi miejsc i quasi rzeczy. Odnoszą się z jednej strony do czegoś znanego, z drugiej zaś są wytworem nowych czasów oraz związanej z nimi estetyki. Jego (nie)miejsca prowadzą w kierunku przeżycia transgresyjnego, stając się jednym z przejawów egzystencji w odpersonalizowanej – jak nazywa współczesny świat Marc Augé – hipernowoczesności. Zdaniem Augé’a – wybitnego francuskiego antropologa i etnologa – podobne przestrzenie (zalicza do nich: drogi ekspresowe, skrzyżowania, porty lotnicze, jak i same środki transportu, centra handlowe, ale także obozy dla uchodźców) pozbawione są swoistości. To obszary, których nie da się zdefiniować z punktu widzenia tożsamościowego, ani relacyjnego lub historycznego.

Czytaj dalej
plakat_bez_tytulu_pawel_susid

BEZ TYTUŁU - Paweł Susid

Duża Scena UAP
Mała Scena UAP

26.04.-21.05.2017
wernisaż: 26.04.2017

Paweł Susid jest artystą który doskonale potrafi wsłuchać się w otaczającą nas rzeczywistość
i anektując zasłyszane bądź przeczytane zdania/słowa/wypowiedzi, splata je z formą wizualną.
Jego oszczędne formalnie „figury myśli” stanowią refleksję dotyczącą kondycji człowieka, przemian społeczno-politycznych, rozumienia świata oraz zmiennych zjawisk współczesnej kultury.

Czytaj dalej
relacje_publiczne_plakat

RELACJE PUBLICZNE / πR

W procesie podtrzymywania porządku symbolicznego lub jego kontestowania dużą rolę odgrywają  realizacje artystyczne będące alternatywą w strukturach i układach społecznych. Zazwyczaj są to działania, które eksponują pozytywne cechy publicznych relacji poprzez powszechne, elementarne zagadnienia. Są nośnikami progresywnych zmian, ale mogą również oddziaływać pejoratywnie. Alternatywne interwencje artystyczne nie podtrzymują jedynej wizji „prawdziwej rzeczywistości” [1] odnoszącej się do przyjętych kanonów funkcjonowania, ale stwarzają możliwość wyboru.

Czytaj dalej
piktogramy

Warsztaty PiktoGRAMY towarzyszące wystawie Dekonstruktura

Uczestnicy warsztatów dowiedzieli się jak to jest być projektantem mody, czym jest tkanina eksperymentalna, co oznacza słowo piktogram i co to za struktura DEKONSTRUKTURA? Pod opieką artystki dzieci miały okazję stworzyć własny projekt plecaka mając do dyspozycji m.in. maszynę komputerową służącą do tworzenia haftu cyfrowego.

Czytaj dalej
plakat_dekonstruktura

Dekonstruktura

Dekonstruktura (dekonstrukcja+struktura) jest ideą projektową związaną z artystycznym poszukiwaniem w obszarze tkaniny eksperymentalnej, ubioru i obiektu.  Stwierdzenie „czy można ubrać się w kartkę papieru” stało się źródłem inspiracji i impulsem do wyboru twórczego medium – zdezaktualizowanych, zadrukowanych stron z błyszczących magazynów poświęconych modzie. Uzyskana materia jest wynikiem opracowania autorskiej techniki dekonstrukcji druku i możliwości utrwalenia papieru w postaci tkaniny unikatowej. Cykl projektowy prezentujący kolekcję ubiorów i wzorów jest fragmentemrozbudowanej idei, możliwej do kontynuacji na wielu płaszczyznach artystycznych i projektowych.

Czytaj dalej
plakat_intruz

Warsztaty plastyczne dla dzieci INTRUZ

Co to jest pasożyt? Czy czebaczek to roślina czy zwierzę? Co wspólnego ma biologia z architekturą? Co oznacza trudne słowo - introdukcja? Podczas kreatywnych warsztatów dla dzieci architekt Anna Pilawska zabrała uczestników spotkania w fascynującą podróż przez polską przyrodę i architekturę.  Po obejrzeniu wystawy INTRODUKCJA, dzieci wykonały dzieła sztuki, które narodziły się w ich wyobraźni.  Oryginalne kompozycje stworzone za pomocą destrukcji zastanej instalacji przypominały dzieła z pogranicza nurtów ekspresjonizmu i action-painting.  

Czytaj dalej
plakat_introdukcja

INTRODUKCJA

Na wystawie INTRODUKCJA w Galerii DESIGN UAP zagadnienia ze świata ekologii przełożone zostały na język architektury. Anna Pilawska, badając problem inwazji biologicznych, zaprojektowała przestrzeń edukacyjną, która swoją formą opowiada o jednym z najtrudniejszych i najbardziej złożonych problemów dla ochrony środowiska, jakim jest introdukcja gatunków obcych. 

Słowo introdukcja w nomenklaturze biologicznej oznacza sprowadzenie na określony obszar nowych gatunków roślin lub zwierząt. Bywa, że w wyniku tego procesu rodzime gatunki fauny i flory wymierają, co negatywnie wpływa na ekosystem danego terenu. Problem inwazji biologicznych pozostaje jednym z najmniej zbadanych, najbardziej nieprzewidywalnych oraz najsłabiej rozpoznawanych zagrożeń dla różnorodności biologicznej.

Czytaj dalej
plakat_amorfati

Amor fati

W japońskiej kulturze architektury zen powszechna jest konstrukcja kolistego, dużego otworu w ścianie – okna albo oka na świat. Umieszczane zazwyczaj w świątynnych pawilonach, znajdują się w specjalnie zaprojektowanych ogrodach i umożliwiają całoroczne podziwianie zmieniającej się przyrody. Kształtem nawiązuje do formy ludzkiego oka czy innego aparatu optycznego służącego do obserwacji. Wykrojony fragment krajobrazu poprzez proces podwojenia widzenia, z jednej strony wydaje się nierealny i oderwany od całości, z drugiej wydaje się dziwnie autentyczny, gdyż dotyka samej istoty tego, co reprezentuje. Podwojona droga widzenia w wyniku powtórzenie barier przepuszczających światło powoduje postrzeganie wolne od własnych doświadczeń i indywidualnych uwarunkowań.

Czytaj dalej
fetysz_plakat

Fetysz

Społeczeństwo konsumpcyjne charakteryzuje potrzeba posiadania i nabywania coraz większej ilości dóbr materialnych. Jedni przeznaczają środki finansowe przede wszystkim na przedmioty niezbędne w codziennym użytku, inni bardziej zamożni często kupują rzeczy nieprzydatne z potrzeby chwili. Wszyscy jednakowo uwodzeni nowymi, lepszymi rozwiązaniami, dajemy się wciągnąć w zależności i wpływy. Chcemy więcej i więcej… Zgadzamy się na fetyszyzm towarowy, który traktuje przedmiot nadrzędnie, powodując wzmocnienie siły jego wpływów,  a w stosunkach  międzyludzkich sprowadza się często do wymiany towarowej w celu osiągnięcia zysku. Istnieje również gospodarka pojedynczości, które opiera się na wytwarzaniu produktów spersonalizowanych, jak również dedykowanych dla konkretnej grupy. Należą do nich wysokiej jakości przedmioty, które poprzez swoją unikatowość stają się towarem luksusowym.

Czytaj dalej
warsztaty_dla_mlodziezy_projekt_mebel

Warsztaty dla młodzieży z Liceum Plastycznego w Poznaniu towarzyszące wystawie Materiał. Projekt. Mebel. w Galerii DESIGN UAP

prowadzenie: Mateusz Wróblewski

Podczas warsztatów kurator wystawy Materiał. Projekt. Mebel. dr Mateusz Wróblewski opowiedział o najnowszych realizacjach meblarskich prof. Aleksandra Kuczmy, twórcy zasłużonego dla polskiego projektowania eksperymentalnego, innowatora i ukochanego pedagoga rzesz studentów. W latach sześćdziesiątych ubiegłego wieku był on niekwestionowanym pionierem w wykorzystaniu nowoczesnych materiałów w konstrukcji mebli. Na wystawie można było zobaczyć czym profesor Kuczma zajmuje się dzisiaj.
Druga część spotkania odbyła się na Uniwersytecie Artystycznym, w Pracowni Projektowania Mebla, którą niegdyś prowadził Aleksander Kuczma.

Czytaj dalej
plakat_plynny_olow

Płynny ołów

Wizerunki przemocy i wojny są pierwszymi, które człowiek stworzył, począwszy od prehistorycznych malowideł w jaskiniach poprzez malarstwo Ucella do XIX wiecznych panoram i propagandowych filmów wojennych, oraz transmitowanych na żywo streamingów w internecie ukazujących aktualne konflikty. Mamy zatem do czynienia z długą historią obrazowania konfliktu. Można by cytując Svena Lindqvista rzec „Od Holocenu do Holocaustu”. Chęć uchwycenia takich obrazów współdzielimy jako ludzkość – jest ona ponadkulturowa. Oczywiście różne są sposoby, skala i perswazyjność tych przedstawień. Także relacja autora do tych obrazów bywa odmienna – apologetyczna i opiewająca konlikt, czy zwycięstwo, bądź krytyczna i pełna strategii oporu. Dzisiejsza dyslokacja konfliktów wojennych i ich wirtualizacja, widzialność, a raczej paradoksalnie jej brak – pomimo militarnej penetracji – również immersyjność wojennych gier, nakazują nam przedefiniować ponownie rolę widza. Funkcja reportera wojennego zdezaktualizowała się tak jak i kiedyś malarza batalistycznego. Granica pomiędzy „cywilnym”, a „militarnym” zatarła się, nie tylko dzięki grupom rekonstrukcyjnym.

Czytaj dalej
plakat_inni

INNI - Piotr C. Kowalski

Piotr C. Kowalski

Mateusz Bieczyński

Kto jest autorem? Co może być dziełem sztuki? – te pytania towarzyszą sztuce przynajmniej od czasu, gdy zaczęto poddawać ją usystematyzowanej refleksji teoretycznej. Dla przykładu już Leonardo da Vinci w „Traktacie o malarstwie” wskazywał, że nasączona farbą gąbka ciśnięta o ścianę tworzy na niej kształty rozbudzające wyobraźnię. Z kolei Marcel Duchamp poprzez swoje działania określane dzisiaj mianem ready made starał się wykazać, że sztuką może być każda rzecz o ile o jej wyborze zdecydował artysta.

Czytaj dalej
plakat_warsztat_dla_dzieci

Warsztaty dla dzieci towarzyszące wystawie Materiał. Projekt. Mebel. w Galerii DESIGN UAP

prowadzenie: Aleksandra Leśnik-Krowicka (Olo Olo)

Skąd się biorą meble, kto decyduje o tworzeniu nowych przedmiotów, ich wyglądzie, materiałach z których są zrobione? Uczestnicy warsztatów poznali postać artysty Aleksandra Kuczmy i obejrzeli meble przez niego zaprojektowane. Wspólnie zastanawialiśmy się nad procesem powstawania form użytkowych.

Czytaj dalej
plakat_ludzka_komedia

Ludzka komedia - Marcin Markowski / Szymon Szymankiewicz

Marcin Markowski / Szymon Szymankiewicz

kurator
Mateusz Bieczyński

Zgodnie ze słownikową definicją „Plakat to kartka papieru w formacie co najmniej A3, prezentowana w przestrzeni publicznej. Reklamująca lub przekazująca treści polityczne oraz informujące o wydarzeniach. Jako medium komunikacji musi mieć efektowną formę, oraz szybko i łatwo komunikować co, gdzie i dlaczego”[1]. Zwolennicy tej tezy są zdania, że o plakacie powiedziano już wszystko, a jego istota wyczerpuje się w stwierdzeniu, że „plakat to druk akcydensowy o formacie 100 cm na 70 cm”[2]. Gdyby przyjąć  trafność tego przekonania oznaczałoby to, że niektórzy plakaciści wcale plakatów nie tworzą. I choć ich dzieła przypominają plakaty formatem lub skrótowością przekazu, to stanowią formy osobne, gdyż widocznie odrywają się od zdarzeń, którym z zasady powinny towarzyszyć. Wykraczając poza wyłącznie informacyjną lub reklamową funkcję, autonomizują się w zakresie zarówno treści, jak również formy. O ich „inności” świadczy ukryty w nich potencjał metaforyczny, który z formy akcydensowej zmienia je w przekaz uniwersalny.

Czytaj dalej
plakat_a_honore_daumier

À Honore (à jamais) Daumier

Max Skorwider v. Honoré Daumier

Kurator: Mateusz Bieczyński

„Tak, wszystkie podobieństwa należą do nas!”[1] – napisał Charles Philipon w wydaniu magazynu La Caricature z 24 listopada 1831 roku, potwierdzając w ten sposób prawo satyrycznych rysowników do ukazywania często wbrew oficjalnym oczekiwaniom społecznym i tzw. poprawności politycznej, niedoskonałości otaczającego ich świata. Philipon argumentował, że „podobieństwo, nawet jeśli doskonałe, nigdy nie jest atakiem; nie można rozpatrywać go w takich kategoriach”[2]. Artysta i jednocześnie wydawca litografii Honoré Daumiera opowiedział się w ten sposób za nowym typem twórczości artystycznej. Sztuka zamknięta wcześniej na społeczne problemy otworzyła się na nie i zaczęła pełnić aktywną rolę w rozbijaniu fałszywych schematów poznawczych, podtrzymujących względny ład społeczny.

Czytaj dalej
platak_trzy_swiaty_i_pol_ameryki

Trzy światy i pół Ameryki

Julia Popławska

25.11 – 03.12.2016 | wernisaż: godz. 18:00

Na wystawie Julia Popławska porusza zagadnienie „bomby informacyjnej” mogącej w skutkach mieć rażenie równe tej jądrowej czy cybernetycznej. Osaczenie wynikające z nadmiaru różnych informacji prowadzi do poczucia całkowitego zagubienia. Dodatkowo artystka mówi o współczesnym „utowarowieniu ciała”, wykorzystywanym szczególnie w przemyśle reklamowym.

Czytaj dalej
plakat_blob_your_mind

BLOB YOUR MIND!

“Wieże wodne w Sudanie”, “Porozmawiajmy o śmieciach”, “Barcelona rock” – oto kilka najgłośniejszych koncepcji Hugona Kowalskiego. Utopijne wizje, naiwny idealizm, science-fiction? Raczej wnikliwa analiza najważniejszych wyzwań współczesności, racjonalne myślenie – rozpoznanie problemu i znajdowanie odpowiedzi w postaci nowatorskiej architektonicznej struktury.

Projekty Kowalskiego wyznaczają nowe horyzonty w myśleniu i kreowaniu miast oraz budynków. Bardziej inspirujące od pism branżowych okazują się dla niego codzienne serwisy informacyjne. Bo Kowalskiego bardziej od pięknych budynków, interesują realne, trudne i zwykle mało atrakcyjne problemy, które architektura może i powinna rozwiązywać. Dziś Kowalski ma na koncie 30 nagród zdobytych w międzynarodowych konkursach i udział w najbardziej prestiżowej wystawie architektury na świecie – Biennale Architektury w Wenecji.

Czytaj dalej
plakat_7_i_pol

7 i pół

Paweł Tymcio

27.10 – 12.11.2016

W galerii sztuki R20, prowadzonej przez studentki UAP Natalię Brodacką i Jagodę Zych zaprezentowano projekt studiującego na Uniwersytecie Artystycznym Pawła Tymcio, na który złożyły się obrazy, fotografie, instalacje i formy interaktywne dotyczące złożonej sytuacji innego w kulturze. Trwający od dłuższego czasu na świecie stan polityczno-kulturowego niepokoju na nowo odsłonił kwestie związane z obecnością figury, o której pisali filozofowie tacy jak Lévinas, Buber, Habermas, Foucault czy Tischner. Przywołane przez artystę przemoc, nienawiść, strach i ksenofobia pochodzą z najgłębszego jądra ciemności. Na wystawie innemu zostaje nadane imię, przywołana zostaje jego historia, co sprawia, że filozoficzna figura przeistacza się w dramat bycia człowiekiem w ogóle.

Czytaj dalej
plakat_przestrzenia_prywatne

Przestrzenie prywatne

Istnieją teksty kultury wywołujące u niektórych odbiorców przemożną potrzebę ich przepisania lub przemalowania. Prawidłowość ta dotyczy dzieł, które u szczególnie wrażliwego czytelnika czy widza są w stanie poruszyć najgłębsze pokłady wrażliwości, objawiające się w utożsamieniu z tym, co oglądane. W akcie recepcji tożsamość podmiotu podatnego na impulsy płynące z dzieła –  w sensie metaforycznym – rozpływa się i niknie gdzieś na powierzchni żywiołu ciała. Rozkosz towarzysząca takiemu przeżyciu jest zawsze jednostkowa, ale nigdy osobowa. Bierze się ona z asymbolii mowy i trudnej do włączenia w jakąś całość zjawiającą się inność. Na taką inwencję dzieła mogę więc odpowiedzieć tylko i wyłącznie swoją własną inwencją.

Czytaj dalej
plakat_linia_horyzontu

LINIA HORYZONTU - Wystawa prac prof. Tomasza Psuji

Wystawa prac prof. Tomasza Psuji

kurator
Mateusz Bieczyński

aranżacja
Maciej Kurak

koordynacja
Katarzyna Kucharska

“Obrazy Tomasza Psuji “podpisane” są datami. Bezimienne, nie ukierunkowują wyobraźni, ale ją aktywizują”[1]. Jaromir Jedliński rozpoczął tekst do katalogu prac artysty wydanego w roku 2000 następującymi słowami: „Stojąc naprzeciw obrazów Tomasza Psuji – malarza-nie-malarza, mam na myśli (na tyle na ile rozumiem te obrazy) pejzaże, kraj-obrazy przestrzeni oraz czasu, nie zaś konkretnych miejsc”[2]. Do cytatu tego odniósł się kilka lat później w wywiadzie, który przeprowadzał z nim Rafał Jakubowicz – stwierdził, że Jedliński doskonale scharakteryzował jego twórczość i w zasadzie nie warto mówić nic więcej…

Czytaj dalej